Bij Nevero maken we audiovisuele projecten toegankelijk voor anderstaligen of mensen met een visuele of auditieve beperking.

Live-audiodescriptie tijdens het MOOOV filmfestival (2)

Eerder schreef ik al dat wij op zaterdag 23 april de Tunesische film As I Open My Eyes live zouden beschrijven voor een groep blinde en slechtziende filmliefhebbers tijdens het MOOOV filmfestival. Ik schreef toen ook dat het de tweede keer zou zijn dat het festival een anderstalige film toegankelijk zou maken door middel van live-audiodescriptie, maar uiteindelijk besloot de organisatie om ook op vrijdag 15 april een film te laten beschrijven. Die beschrijvingen werden verzorgd door mijn collega en medewerkster Priscilla.

Afgelopen zaterdag was ik zelf dan aan de beurt voor ‘mijn’ film. Zo’n twee uur voor de voorstelling van start ging, waren mijn collega Pascal en ik al ter plaatse om de planning en een aantal praktische zaken nog eens door te nemen met de mensen van de organisatie. Daarna was het tijd voor de technische tests. Bij een live-audiodescriptie is het erg belangrijk dat de beschrijver een goede plek krijgt met zicht op het evenement (in dit geval dus het filmscherm), maar dat we tegelijkertijd de rest van het publiek niet te veel storen. Daarnaast moeten we er natuurlijk voor zorgen dat de gebruikers de beschrijvingen goed kunnen horen, dus testten we onder andere uit of mijn microfoon niet te veel van het filmgeluid oppikte (wat gelukkig niet het geval was) en of de ontvangst van de koptelefoons die we zouden uitdelen overal voldeed.

Filmbeschrijfster Susanne Verberk tijdens de soundcheck van As I Open My Eyes

Filmbeschrijfster Susanne Verberk tijdens de soundcheck van de film As I Open My Eyes

Toen dat erop zat, namen we nog een laatste keer het verloop van die avond door. Intussen waren de eerste blinde en slechtziende filmliefhebbers al gearriveerd. Nadat we met hen de werking van de ontvangers en koptelefoons hadden doorgenomen, was het tijd voor mijn korte inleiding bij het evenement en de beschrijvingen. Ik geef altijd zo’n inleiding omdat het een ideale manier is om te testen of de apparatuur bij iedereen goed werkt.

Daarna kon de zaal open voor de rest van het publiek. Toen iedereen z’n plaatsje had gevonden, was er eerst een algemene inleiding bij de film door de voorzitter van de onlangs opgerichte jeugdfilmclub van Roeselare. Vervolgens vertelde Ria Decoopman van de vzw Zicht op Cultuur iets over het belang van audiodescriptie (AD) bij anderstalige films en tot slot mocht ik nog iets vertellen over wie ik was en wat ik precies kwam doen.

Na afloop van de film werd er nagepraat bij een drankje. Uiteraard was ik heel benieuwd hoe de AD-gebruikers de film ervaren hadden. De reacties waren erg positief, zowel van de blinde/slechtziende bezoekers als van de zienden die mee hadden geluisterd. Eén man gaf me zelfs een handkus om me te bedanken!

De vraag die mij het meest gesteld werd was of het niet heel veel tijd kost om zo’n filmvertelling voor te bereiden. Op die vraag kon ik alleen maar bevestigend antwoorden. In totaal ben ik meer dan 35 uur bezig geweest om deze filmvoorstelling uit te werken. Maar het was het zeker waard!

gepubliceerd op 28 april 2016