Bij Nevero maken we audiovisuele projecten toegankelijk voor anderstaligen of mensen met een visuele of auditieve beperking.

LinkedIn en grote buitenlandse vertaalbureaus

Een tijdje geleden kreeg ik een LinkedIn-verzoek van iemand die bij een groot, internationaal vertaalbureau werkt. Op zich niet zo vreemd, want ik krijg wel vaker berichten van mensen die ik niet persoonlijk ken. En hoewel ik nauwelijks nog voor vertaalbureaus werk, accepteerde ik het verzoek toch. Vrijwel onmiddellijk daarna kreeg ik een mailtje. Of ik mijn cv kon opsturen naar dat bureau. Huh? Een LinkedIn-profiel is in feite een uitgebreid cv (en in mijn geval zelfs een cv in verschillende talen), dus waarom zou ik dan nog een apart cv doorsturen? Bovendien kende ik het bureau verder niet en was ik ook niet direct van plan om voor hen aan de slag te gaan…

Wat bleek? Het bureau deed mee aan een openbare aanbesteding en had dringend cv’s nodig van vertalers om de opdracht te krijgen. Niet dat het werk daarna door die vertalers gedaan zou worden. Daarvoor hebben ze nl. hun eigen vertalers, maar die hebben hoogstwaarschijnlijk niet de diploma’s en/of jarenlange ervaring die de eindklant vereiste. Niet toevallig kreeg ik diezelfde week een LinkedIn-aanzoek van een ander groot vertaalbureau dat hoogstwaarschijnlijk ook meedingt naar de opdracht.

Eigenlijk plegen dergelijke bureaus dus fraude, want ze laten de klant in de waan dat de vertalingen door welbepaalde personen gemaakt worden terwijl dat in de praktijk niet zo is. Ook de door de klant gevraagde controle van de vertalingen (eindredactie) komt er vaak niet aan te pas. Daarom worden dergelijke vertaalbureaus ook wel ‘brievenbusbureaus’ genoemd, want in feite doen ze niks anders dan teksten die binnenkomen doorsturen naar hun vertalers en vervolgens naar hun klant.

Foto: ouderwetse Amerikaanse brievenbus met nummer 12

Een foto van een ouderwetse Amerikaanse brievenbus met nummer 12

Helaas komt het steeds vaker voor dat bureaus enkel op zoek zijn naar cv’s van vertalers om een goede indruk te maken bij hun klanten – ook collega’s klagen over deze manier van werken. Maar het kan zelfs nog erger, want soms worden cv’s gebruikt om nietsvermoedende klanten geld af te troggelen. Dan stuurt een oplichter het cv van een bestaande vertaler door, maar vervangt hij/zij het e-mailadres door een vals adres (vaak een Gmail-adres). Vervolgens neemt de oplichter werk aan in naam van de vertaler waarna de klant ‘vertalingen’ krijgt die met Google Translate zijn gemaakt. Tegen de tijd dat de klant doorheeft wat er aan de hand is, is de oplichter al lang betaald en krijgt de echte vertaler een slechte naam.

Mijn advies: stuur nooit zomaar je cv door als een bureau daarom vraagt en als het dan toch nodig is (bijvoorbeeld omdat je zelf meedoet aan een aanbesteding) voeg dan een watermerk toe en sla je cv op als beveiligde pdf. En gebruik als het even kan geen Gmail- of ander gratis e-mailadres.

gepubliceerd op 18 juli 2017