Bij Nevero maken we audiovisuele projecten toegankelijk voor anderstaligen of mensen met een visuele of auditieve beperking.

Lesgeven

Naar de Brusselse musea met een beeldenfluisteraar

Van 18 september tot en met 18 december 2014 openden verschillende Brusselse musea op donderdagavond tussen 17.00 en 22.00 uur hun deuren voor het publiek.

Net als vorig jaar werden er dit jaar weer beeldenfluisteraars ingezet voor bezoekers met een visuele beperking. Een beeldenfluisteraar is iemand die op vrijwillige basis met een blinde of slechtziende persoon een bezoek brengt aan een museum en daarbij vertelt wat er zoal te zien is. Daarnaast zorgt de beeldenfluisteraar voor de praktische begeleiding. Denk hierbij aan hulp bij het rondlopen door het museum en eventueel ook het ophalen van de persoon bij een halte van het openbaar vervoer.

Om deze beeldenfluisteraars op hun taak voor te bereiden vroegen de Brusselse Museumraad en Intro vzw mij om een workshop te geven aan de begeleiders in spe.

Het initiatief is ook door de media opgepikt. Zo besteedde onder andere De Morgen een artikel aan de beeldenfluisteraars en Iedereen Beroemd volgde gids Marc tijdens een museumbezoek.

Een museumzaal bekeken van op de volgende verdieping. De muren van de zaal gaan op de verdieping over in rijen brede, statige kolommen.

Blik van bovenaf op een zaal in een museum – afbeelding van Paolo Trabattoni via Pixabay

oorspronkelijk gepubliceerd in oktober 2014 op kmonet.be

Gastcollege aan de Universiteit Antwerpen

Deze week was ik uitgenodigd als docent voor een gastcollege aan de Universiteit Antwerpen. Het ging om een les voor het vak Ondertitelen en mijn publiek bestond uit de laatstejaarsstudenten in de master Vertalen die Engels studeren (en uiteraard nog een andere vreemde taal).

De titel van mijn les was ‘Audiovisuele vertaling in de praktijk’. Eerst besprak ik kort een aantal vormen van audiovisuele vertaling. Naast het alom bekende vertalend ondertitelen worden ook ondertiteling voor doven en slechthorenden en het vertalen van commentaarteksten bij bijvoorbeeld documentaires tot de audiovisuele vertaling gerekend, om er maar een paar te noemen.

Daarna gaf ik de studenten een kort overzicht van de sector en legde ik uit hoe de workflow eruitziet bij een audiovisueel vertaalproject. Vervolgens presenteerde ik een aantal heel concrete voorbeeldgevallen of cases waarbij de studenten moesten bekijken hoe zij met bepaalde situaties om zouden gaan.
Wat doe je bijvoorbeeld als een klant de vertaling waar je zo hard aan gewerkt hebt helemaal herschrijft? Hoe reageer je als een klant fouten aanbrengt in je tekst? En hoe slecht moet de kwaliteit van het aangeleverde materiaal zijn voor je het werk kunt weigeren? Deze laatste vraag had vooral betrekking op de soms erg vergaande beveiligingen die klanten aanbrengen om hun videomateriaal oninteressant te maken voor piraterij, maar die het je als vertaler tegelijkertijd ontzettend moeilijk kunnen maken om je werk nog goed te doen.

Tijdens het gastcollege kwamen erg interessante discussies op gang en ik kreeg ook veel vragen van de groep. Daarbij merkte ik dat de studenten al goed hadden nagedacht over wat ze na hun afstuderen zouden willen doen en dat ze ook heel praktische tips en adviezen wilden om in de sector aan de slag te gaan.

Hoewel ik het praktische gedeelte van de lezing begon met de waarschuwing dat de studenten allicht een stuk minder geïnteresseerd zouden zijn als ze wisten hoe het er in de praktijk aan toegaat, bleken veel studenten achteraf nog steeds gebeten te zijn door het ondertitelvirus. Begrijpelijk ook wel, want zelf werk ik ook ontzettend graag in deze soms moeilijke sector.

gepubliceerd op 22 oktober 2015