Bij Nevero maken we audiovisuele projecten toegankelijk voor anderstaligen of mensen met een visuele of auditieve beperking.

Audiodescriptie

Audiogids over de Gravenkapel in Kortrijk

De Gravenkapel in Kortrijk bevat heel bijzonder beeldhouwwerk uit de late middeleeuwen, de zogenaamde zwikken. In opdracht van de Koninklijke Geschied- en Oudheidkundige Kring van Kortrijk vzw schreven wij de teksten voor een aangepaste audiogids, zodat mensen die blind of slechtziend zijn, maar ook anderen, kennis kunnen maken met deze zwikken en hun ontstaansgeschiedenis.

Zwikken?

Een zwik is een driehoekige uitsparing boven een spitsboog. De zwikken in de Gravenkapel zijn ongeveer 35 bij 35 bij 55 centimeter groot. De ruimte in de zwikken werd opgevuld met een klein beeldhouwwerkje, dat óók een zwik heet. In totaal telt de Gravenkapel 51 nissen met elk twee zwikken, dus 102 zwikken in totaal. Van vijf van die zwikken is een 3D-model gemaakt, dat op ooghoogte te bezichtigen is in de kapel. De originelen bevinden zich immers zo’n vier meter boven de grond.

Een van de zwikken in de Gravenkapel in Kortrijk

Een van de zwikken in de Gravenkapel in Kortrijk

Een voorbeeld van een hybride figuur in een zwik (half mens – half dier). Het gaat om een bisschop met vleermuisvleugels. Het hoofd van de bisschop, waarop hij zijn mijter draagt, wijst naar de bovenste hoek van de driehoek. Onder zijn hoofd strekken twee gladde vleugels zich naar links en naar rechts uit. Die vleugels vullen de overige twee punten van de driehoek en eindigen in de klauwen van een roofvogel.

Van tekst tot audiogids

Vóór we aan het schrijfwerk begonnen, deden we natuurlijk het gebruikelijke opzoekwerk. Daarnaast kregen we een privérondleiding door de kapel. Tijdens die rondleiding kregen we meer achtergrondinformatie over het project en konden we zelf de 3D-modellen aftasten en een route uitstippelen door de kapel.

Enkele weken later konden we de tekst ter goedkeuring bezorgen. Het deed ons veel plezier toen we de volgende reactie kregen: “De tekst is zeer, zeer goed geschreven: heb hem al doorgelezen ter voorbereiding en hij leest als een trein. Zelden gezien.” Na enkele minieme aanpassingen kon de tekst naar de studio, waar hij werd ingelezen en gemonteerd tot audiogids.

In die audiogids begeleiden we de luisteraar tijdens zijn of haar bezoek aan de Gravenkapel. We leggen uit hoe je je door de ruimte kunt bewegen en waar de staanders met de 3D-modellen zich bevinden. Vervolgens geven we de nodige uitleg voor het aftasten van de modellen. Daarnaast krijg je achtergrondinformatie bij de kapel en de kunstwerken.

Het is de bedoeling dat de audiogids op verschillende manieren beschikbaar wordt gesteld aan het publiek. De volledige tekst is te beluisteren in de YouTube-video hierboven.

gepubliceerd op 14 november 2017

 

Word jij onze stagiair(e) voor academiejaar 2017 – 2018?

De Belgische vestiging van Nevero biedt voor academiejaar 2017 – 2018 een stageplaats aan voor een laatstejaarsstudent die aan de slag wil als vertaler, ondertitelaar of audiobeschrijver.

Wie zijn wij

Nevero is een (ver)taalbedrijf dat gespecialiseerd is in audiovisuele vertaling en mediatoegankelijkheid. Wij vertalen, ondertitelen en schrijven voor diverse bedrijven en instanties in binnen- en buitenland. Daarnaast geeft Nevero-oprichter en eigenaar Susanne Verberk regelmatig gastcolleges, workshops en cursussen over (vertalend) ondertitelen, audiodescriptie en mediatoegankelijkheid.

Wie ben jij

De stagiair(e) die wij zoeken zit momenteel in het laatste jaar van een hogere vertaalopleiding. Je moedertaal is Nederlands en je studeert Engels én Frans als volwaardige vreemde talen (niet als derde vreemde taal).

Je hebt een brede algemene interesse en volgt onder andere de binnen- en buitenlandse politiek op de voet. Verder ben je leergierig en secuur en heb je een uitgesproken belangstelling voor audiovisuele vertaling.

Je stage

De vertaalstage vindt plaats tussen januari en mei 2018 en duurt minstens vier opeenvolgende weken. Om praktische redenen kan de stage niet worden gespreid over verschillende kortere periodes in de loop van het academiejaar.

Wat doe je?

Tijdens je stage werk je aan verschillende vormen van (audiovisuele) vertaling. Denk hierbij aan het vertalen en reviseren van ‘traditionele’ teksten (hoofdzakelijk uit het Frans in het Nederlands), het maken en nakijken van ondertitels (onder andere uit het Engels in het Nederlands, maar ook voor doven en slechthorenden) én het schrijven van audiodescripties (voornamelijk in het Nederlands). Daarnaast maak je van dichtbij kennis met het reilen en zeilen in een audiovisueel vertaalbureau (planning & projectmanagement, revisie & kwaliteitscontrole, …).

Foto: ouderwetse Amerikaanse brievenbus met nummer 12

Een foto van een ouderwetse Amerikaanse brievenbus met nummer 12

Interesse? Stuur vóór 30 november 2017 een mailtje naar susanne at nevero punt be waarin je jezelf kort voorstelt en uitlegt waarom deze stage je op het lijf geschreven is.

Even opletten: wij begeleiden geen studenten met een andere dan de hierboven vermelde talencombinatie. Als je niet aan al deze voorwaarden voldoet, kom je dus helaas niet in aanmerking.

gepubliceerd op 18 oktober 2017

 

Camping Karen & James met audiodescriptie

Op maandag 11 september heeft de commerciële zender VIER voor het eerst een programma uitgezonden met audiodescriptie. Het gaat om een aflevering van Camping Karen & James, waarin Karen Damen en James Cooke vier blinde gasten ontvingen. Wij schreven de audiodescriptie-teksten in opdracht van Option Media. De aanvullende beschrijvingen werden ingesproken door Hans Jaspers.

Meer dan alleen schrijfwerk

Aangezien het voor VIER de eerste keer was dat ze een programma toegankelijk maakten voor mensen met een visuele handicap, hebben we ook advies gegeven over de praktische aanpak. Zo gaven we als tip om aan de trailers voor het programma een ‘gesproken billboard’ toe te voegen zodat de blinde en slechtziende kijkers niet alleen wisten dat er audiodescriptie was, maar ook waar ze die konden vinden.

Een ouderwetse tv in een duinlandschap

Een ouderwetse tv in een duinlandschap

Maar daar stopte het niet. Voordat we aan het schrijfwerk begonnen, bekeken we namelijk eerst of audiodescriptie wel mogelijk was. Reality-tv is namelijk heel anders dan fictie doordat er vaak veel minder tijd is om aanvullende beschrijvingen toe te voegen. Zo zijn Karen en James zelf heel veel aan het woord. Bovendien heeft het programma ook een voice-over die een deel van het verhaal vertelt. Vandaar dat we eerst bekeken of er wel ruimte zou zijn om zinvolle beschrijvingen toe te voegen. De bedoeling is immers niet om elk gaatje in de soundtrack op te vullen, maar om alleen daar waar het nodig is extra info te bieden.

105 aanvullende beschrijvingen

Gelukkig bleek er in Camping Karen & James wel degelijk ruimte te zijn om het programma aan te vullen zodat ook blinde en slechtziende kijkers alles konden volgen. Want hoewel je het misschien niet zou zeggen, hebben we in totaal nog 105 beschrijvingen toegevoegd.

gepubliceerd op 20 september 2017

Audiodescriptie bij Sprakeloos

Sprakeloos is de langverwachte verfilming van de gelijknamige roman van Tom Lanoye. En dat ‘lang verwacht’ kun je in dit geval letterlijk nemen, want al voor we aan ons schrijfwerk begonnen, kregen we vragen van blinde en slechtziende filmliefhebbers die erg benieuwd waren naar de audiodescriptie. Op 4 april was het dan zover en konden de beschrijvingen worden toegevoegd aan de Earcatch-app.

Nu is het schrijven van een audiodescriptie bij een speelfilm altijd een heel secuur werkje, want we proberen de blinde of slechtziende kijker dezelfde filmervaring te bezorgen als de ziende kijker. In feite ‘vertalen’ we het verhaal van de regisseur zodat het ook zonder de beelden toegankelijk wordt. Bij een boekverfilming komt daar nog een extra dimensie bij, want daarbij geeft een regisseur zijn of haar interpretatie van een boek. Vrijwel altijd verandert de regisseur dingen aan het verhaal: personages vallen weg of worden toegevoegd, verhaallijnen worden uitgebreid of juist ingekort en ga zo maar door. Tot zover hoeft dat geen probleem te zijn voor de audiobeschrijver, want die beschrijft zo objectief mogelijk wat er te zien is in de film. Alleen vind ik dat je de schrijver van het boek niet over het hoofd mag zien. Vandaar dat ik, als ik aan een boekverfilming werk, altijd het boek een (paar) keer lees om me onder te dompelen in de stijl van de auteur.

Wat mij van de film Sprakeloos vooral is bijgebleven is de bijzondere manier waarop regisseur Hilde Van Mieghem heden en verleden door elkaar verweeft. De meeste regisseurs zouden gebruikmaken van beeldteksten om aan te geven dat een scène zich in het verleden afspeelt of  flashbacks toevoegen, maar in Sprakeloos lopen verschillende tijdperken soms door elkaar in dezelfde scène. Benieuwd hoe we dat hebben aangepakt in beschrijvingen? Download dan de audiodescriptie via de Earcatch-app!

gepubliceerd op 9 mei 2017

ARSAD-congres in Barcelona

Op 16 en 17 maart vond in Barcelona het tweejaarlijkse ARSAD-congres plaats. ARSAD staat voor ‘Advanced Research Seminar on Audio Description’. Het was alweer de derde keer dat ik (Susanne) het congres bijwoonde, maar de eerste keer dat ik zelf geen presentatie gaf. Wat deze editie voor mij meer dan de moeite waard maakte, was dat er ook minder traditionele vormen van audiodescriptie aan bod kwamen, zoals het live beschrijven van voetbalwedstrijden in Oostenrijk en een sambafestival in Brazilië. Bij dat festival bleek bovendien dat de voorbereidingen en de manier waarop de beschrijving in z’n werk ging heel veel weg hadden van mijn eigen werk voor de Heilig Bloedprocessie in Brugge, ook al is dat op het eerste gezicht een totaal ander evenement.

Een mooi overzicht van de verschillende onderwerpen die tijdens het congres aan bod kwamen, vind je via de Twitter-hashtag #arsad2017.

Een tasje met het logo van een sponsor van het congres, mijn certificaat van deelname én mijn naamkaartje.

Een tasje met het logo van een sponsor van het congres, mijn certificaat van deelname én mijn naamkaartje.

gepubliceerd op 27 april 2017

Campagnefilm met audiodescriptie voor Unia

Ter gelegenheid van de tiende verjaardag van het VN-Verdrag over de rechten van personen met een handicap heeft Unia een campagne gelanceerd. Bij de campagne hoort een video met de toepasselijke naam ‘Ik heb een handicap en ik heb rechten’. De video is gemaakt samen met mensen met een handicap. Ze dachten niet alleen mee over de vormgeving van de campagne, maar werkten ook mee aan de uitvoering van de video, als acteur, visagist of regieassistent.

Toen de film bijna klaar was, kregen we een telefoontje van Bonjour, het bureau dat de campagne had uitgewerkt voor Unia. Ze wilden weten of het mogelijk zou zijn om audiodescriptie toe te voegen aan de video, en uiteraard of dit zou lukken vóór de officiële lancering van de campagne. Aangezien audiodescriptie voor hen vrij nieuw was, hebben we eerst een projectvoorstel uitgewerkt met verschillende opties waarbij we steeds aangaven wat de voor- en eventuele nadelen van elke optie waren. Uiteindelijk kozen ze ervoor om verschillende versies van hun video aan te bieden, waaronder één met audiodescriptie. Voor die versie werd er in het begin en op het einde van de video zeven seconden extra tijd ingelast voor de audiodescriptie.

Meestal werken wij met de video zoals die is, maar bij deze campagne was een extra lange versie zeer welkom omdat dat ons de gelegenheid gaf om de video kort in te leiden én om alle afsluitende beeldteksten rustig in te lezen. Bovendien werd de video niet gewoon een stukje langer gemaakt door extra wit of zwart beeld toe te voegen, maar werden er betekenisvolle beelden toegevoegd, weliswaar zonder dialoog om extra ruimte te maken voor de beschrijvingen.

Toen ons script klaar was en we zelf een zogenaamde ‘blinde check’ hadden verzorgd, stuurden we de tekst ter goedkeuring naar de klant vóór de opnames in de geluidsstudio. Hierbij lichtten we ook enkele keuzes toe die we tijdens het schrijfwerk hadden gemaakt. Zo hadden we er bewust voor gekozen om aan het begin niet te vermelden dat de mensen een handicap hebben (dus geen rolstoelen e.d.), maar alleen de achtergrond bij de video te schetsen. Daar hadden we twee redenen voor:

  • In de standaardversie van de video merk je dit ook niet op aan de beginbeelden (en we willen de blinde/slechtziende kijkers dezelfde ervaring bieden als de ziende kijkers);
  • De allereerste spreker zegt meteen: Ik heb een handicap en ik heb rechten. Op die manier is het dus meteen duidelijk waar de video over gaat.

Ook bij de mevrouw die gebarentaal gebruikt, vermelden we geen handicap (dus niet ‘een dove vrouw’, maar alleen het feit dat ze gebaart).

De klant kon zich hierin vinden en had zelf nog enkele suggesties voor het script, maar die konden we helaas niet doorvoeren omdat er geen ruimte voor was in de video. Zo merkten ze terecht op dat er in de video telkens wordt ingezoomd op één spreker en dat bij één vrouw zelfs enkel de lippen in beeld komen. Dat zijn weliswaar mooie effecten waar de regisseur natuurlijk een bedoeling mee heeft, maar op die momenten zijn er altijd dialogen te horen en die hebben voorrang op de audiodescriptie.

Uiteraard namen we de tijd om dit uitvoerig toe te lichten en de klant was daar erg blij mee, zoals blijkt uit dit bericht: “Dank je wel voor de verklaring! We begrijpen nu waarom. Jullie zijn de specialisten dus we hebben er alle vertrouwen in.”

Daarmee hadden we de goedkeuring voor de tekst en kon het script worden ingelezen en verder worden verwerkt in de studio. Tot slot werd de audiodescriptiemix aan de video toegevoegd, zodat de klant een kant-en-klare versie kreeg. Kort daarna ging de campagne van start en ik was erg verrast toen ik zag dat De Standaard er een artikel aan wijdde mét de audiobeschreven video. Dat de klant ook blij was, bleek uit het mooie compliment dat we een paar dagen later kregen: “Het is hier alle hens aan dek om bijgebeend te blijven. Gelukkig loopt alles op rolletjes dankzij leveranciers zoals jullie. We zijn tevreden over het resultaat.”

gepubliceerd op 11 januari 2017

De toegevoegde waarde van ondertitelaars

In mijn vorige artikel beschreef ik hoe het ‘leercafé’ tijdens de Languages & The Media-conferentie was verlopen. In kleine groepjes bogen de deelnemers zich over de vraag hoe de ondertitelsector er over tien jaar uit zou zien.

Helemaal aan het eind van de discussie in onze groep opperde iemand toen dat ondertitelaars zich nu en in de toekomst kunnen onderscheiden door ‘added value’ of toegevoegde waarde te bieden. Of beter gezegd, door de waarde die ze nu al bieden, meer in de kijker te zetten.

Die opmerking zette me aan het denken. Twee jaar geleden, tijdens Languages & The Media 2014, gaf Diana Sanchez nl. een presentatie over de toegevoegde waarde van ondertitels. Meer over die presentatie lees je in dit blogartikel. Sanchez maakt zich sterk dat ondertitels veel meer zijn dan wat witte lettertjes onderaan in beeld. Zo wordt ondertiteling in India ingezet in de strijd tegen analfabetisme en het is algemeen bekend dat in ondertitellanden mensen beter Engels spreken en verstaan dan in typische dubbinglanden.

Foto: het boek met het programma en de samenvattingen van de toespraken en daarnaast een stoffen tasje met het logo van het congres.

Foto: het boek met het programma en de samenvattingen van de toespraken en daarnaast een stoffen tasje met het logo van het congres.

Terug naar het leercafé en de toegevoegde waarde van ondertitelaars. Een voorbeeld dat tijdens onze groepssessie gegeven werd was dat ondertitelaars perfect geplaatst zijn om een korte inhoud te schrijven bij een film of tv-programma of wie weet zelfs om advies te geven over welke fragmentjes gebruikt kunnen worden voor een teaser. Immers, als er iemand is die een programma van a tot z kent, dan is het de vertaler of ondertitelaar wel.

In feite heb ik al een klant (een grote tv-zender) die aan al zijn vertalers en ondertitelaars vraagt om het te melden als er bijvoorbeeld (veel) geweld in een programma voorkomt. Op die manier kunnen ze kijken of ze het misschien niet op een later tijdstip moeten uitzenden – vóór er klachten komen van kijkers.

Maar ook op andere vlakken is het een voordeel dat je als vertaler/ondertitelaar een van de eersten bent die het afgewerkte product te zien krijgt. Het gebeurt af en toe dat ik bijvoorbeeld toch nog een foutje opmerk in een tekst in beeld en klanten zijn altijd erg blij als ze daarop gewezen worden zodat ze het kunnen aanpassen voor het programma wordt uitgezonden of voor een webvideo online wordt gezet.

Overigens, niet alleen als ondertitelaar kun je op die manier je toegevoegde waarde bewijzen. Ik heb het ook al meegemaakt dat ik een korte internetvideo kreeg om een audiodescriptie bij te schrijven. Nu was me al opgevallen dat er wel erg veel muziek te horen was en af en toe werd die muziek wat zachter gezet. Voor ik aan het script begon, vroeg ik dus toch even aan mijn klant of er toevallig geen voice-over aan de video toegevoegd moest worden. Dat bleek inderdaad het geval te zijn. Gelukkig kwamen we daar op tijd achter, want de aanvullende audiobeschrijvingen mogen nooit door de voice-over gaan.

Tot slot komt het ook voor dat klanten expliciet vragen om input. Zo overlegde ik aan het begin van mijn samenwerking met een grote klant regelmatig wat voor stem het beste zou passen om mijn teksten in te spreken: een man of een vrouw, een wat oudere, doorleefde stem of juist een jong en enthousiast iemand. Op die manier hebben klant en ik veel van elkaar geleerd en werd het uiteindelijke resultaat nog net een beetje beter, en daar doen we het toch voor.

gepubliceerd op 17 november 2016

Audiodescriptie-opleiding in Utrecht

Op vrijdag 9 en zaterdag 10 december geef ik in opdracht van Vereniging Bartiméus Sonneheerdt een audiodescriptie-opleiding in Utrecht. De opleiding is bedoeld voor iedereen die wil leren hoe je webvideo’s met aanvullende beschrijvingen toegankelijk kunt maken voor mensen met een visuele beperking.

De cursus bestaat uit theorie én praktijk, zodat je meteen kunt oefenen wat je geleerd hebt. Aan het eind van de cursus weet je hoe je een eenvoudige audiodescriptie schrijft in Word. Je hoeft dus geen gespecialiseerde software te kennen om video’s te bewerken. Het inspreken en opnemen van audiobeschrijvingen komt niet aan bod, dus het is niet nodig om stemtraining gevolgd te hebben om mee te kunnen doen.

Programma

Dag 1 We beginnen met een korte inleiding over wat audiodescriptie precies is en voor wie het bedoeld is. Daarna krijg je een overzicht van de belangrijkste richtlijnen / praktische tips. Gaandeweg ontdek je waarom de richtlijnen zo belangrijk zijn. Hierna breng je de theorie in praktijk. Je leert niet alleen hóe je iets beschrijft, maar ook welke fouten je als beginnende beschrijver kunt maken en hoe je die kunt vermijden. Tot slot ga je zelf aan de slag en begin je (individueel en/of in een groep) aan je eerste audiodescriptie.

Dag 2 Op de tweede dag staat de praktijk centraal en werk je verder aan je eerste audiodescripties. Uiteraard sta je er niet alleen voor. Je krijgt hulp tijdens een aantal feedbackrondes waarin je je eigen werk vergelijkt met een voorbeeld-audiodescriptie die we bespreken, en je beschrijvingen in een groep becommentarieert en verbetert. Tot slot begin je aan je eerste ‘echte’ audiodescripties bij tien webvideo’s.

Presentatie tijdens een van de workshops voor vrijwilligers in opdracht van de Brusselse Museumraad

Presentatie tijdens een eerdere workshop

Na afloop van de cursus ben je een getrainde amateurbeeldbeschrijver en heb je samen met je medecursisten de basis gelegd voor een online database van toegankelijke webvideo’s. Elke cursist maakt hiervoor een audiodescriptie bij tien video’s.

De cursus duurt twee volledige dagen (van 9.00 tot 17.00 uur) en vindt plaats in Utrecht. De kosten bedragen €100,- (inclusief koffie/thee en lunch).

Voor meer informatie kun je contact opnemen met Eveline Ferwerda op het nummer +31 (0)30 693 50 46. Of je kunt mailen naar eferwerda@steunbartimeus.nl. Via dit mailadres kun je je ook inschrijven. Dat kan tot 21 november, maar wacht niet te lang, want het aantal plaatsen is beperkt en vol = vol!

gepubliceerd op 26 oktober 2016

Een Wilhelm-schreeuw in audiodescriptie

Ze zeggen wel eens dat niemand een boek zo grondig leest als een vertaler. Een variant hierop kan zijn dat niemand een film zo grondig bekijkt als een audiobeschrijver. Vaak zitten we met verschillende mensen ingespannen naar een filmbeeld te turen om maar te achterhalen wat er precies te zien is en in hoeverre dat belangrijk is voor het verhaal – en dus ook voor de audiodescriptie.

Laatst werkte ik aan de audiodescriptietekst van een nieuwe speelfilm toen me iets opviel. Een bepaald beeld, dat een seconde of vier te zien was, deed me wel heel erg denken aan een vergelijkbaar beeld uit een andere film die ik beschreven heb. Ik nam die andere film er nog eens bij en de overeenkomsten waren inderdaad frappant.

“Wat leuk, een Wilhelm-schreeuw, maar dan met beeld,” zei m’n collega toen ik het ter sprake bracht. Waarop ik dus ging uitzoeken wat die Wilhelm-schreeuw dan precies was. De Wilhelm-schreeuw is een geluidseffect dat in 1951 is opgenomen voor de film Distant Drums. Sindsdien is het in ontzettend veel andere films en tv-series opnieuw gebruikt (op Wikipedia vind je een volledige lijst). Meestal wordt de schreeuw gebruikt wanneer er een personage wordt neergeschoten of van grote hoogte naar beneden valt, maar het is bijvoorbeeld ook te horen in A Star is Born (1954) met Judy Garland.

Het originele fragment kun je hier bekijken (en beluisteren, natuurlijk).

Aangezien ik het idee achter die Wilhelm-schreeuw wel leuk vond, besloot ik om de oorspronkelijke beschrijving van het beeld opnieuw te gebruiken in deze film. Waarschijnlijk zullen maar heel weinig ziende kijkers opmerken dat het beeld ook in een andere film te zien was, net zoals heel weinig blinde of slechtziende kijkers de beschrijving ervan zullen herkennen, maar hij bestaat dus wel degelijk, onze variant van de Wilhelm-schreeuw in audiodescriptie.

gepubliceerd op 26 september 2016

 

Verslag Open Monumentendag met audiodescriptie

Afgelopen zondag hebben wij de audiodescriptie verzorgd tijdens een rondleiding op Open Monumentendag. Onder leiding van een enthousiaste gids brachten we een bezoek aan de oude mijngebouwen én de ondergrondsimulatie in de kelder van het museum, waar we kennismaakten met de zware werkomstandigheden in de mijnen.

Vóór de rondleiding van start ging, gaven we eerst een beschrijving van de gebouwen die we zouden bezoeken en het terrein, zodat de blinde en slechtziende deelnemers zich een beeld konden vormen van de omgeving. Tijdens het bezoek wisselden gids en audiobeschrijver elkaar voortdurend af. De gids vertelde zijn verhaal met alle feiten en anekdotes die daarbij hoorden en de audiobeschrijver vulde waar nodig aan met extra beschrijvingen van voorwerpen en de locatie.

Deze samenwerking verliep erg vlot, en dat was niet zo verwonderlijk, want tijdens het overleg vooraf vertelde de gids dat hij in zijn eigen familiekring iemand kende die slechtziend was. Daardoor had hij al een aantal zeer goede reflexen waar wij onze audiobeschrijvers ook op trainen. Zo lette hij erop om de woorden ‘hier’ en ‘daar’ altijd concreet te maken. Voor iemand die niet (goed) ziet, zijn dat namelijk erg abstracte begrippen, maar met wat extra uitleg wordt al snel duidelijk wat ermee bedoeld wordt. Dus in plaats van te zeggen: “Dit hier is een mijnwerkerslamp,” zei de gids: “Als u nu uw hand opent, dan leg ik er een voorwerp in. Dat is een mijnwerkerslamp, die we op onze helm droegen. Aan de achterkant zit een clipje, voelt u het? De voorkant van de lamp is glad en vlak. Wacht, ik zet de lamp even aan, dan voelt u de warmte…”

De gids demonstreert de werking van een mijnlamp, die gebruikt werd om gas te detecteren.

De gids demonstreert de werking van een mijnlamp, die gebruikt werd om gas te detecteren.

Het was heel mooi om te merken hoe deze gids openstond voor de behoeften van onze doelgroep en ook de deelnemers waren erg enthousiast over deze bijzondere rondleiding.

Ben je (vrijwillig of professioneel) gids en wil je ook weten hoe je je rondleidingen kunt aanpassen voor blinde en slechtziende bezoekers? Dan is onze e-cursus misschien wat voor jou: https://www.nevero.be/online-audiodescriptie-opleiding-opnieuw-van-start/.

gepubliceerd op 17 september 2016