Audiovisuele vertaling – Audiodescriptie | Nevero

Bij Nevero maken we audiovisuele projecten toegankelijk voor anderstaligen of mensen met een visuele of auditieve beperking.

Interview over Blind naar de Top

Dinsdagmiddag werd ik gebeld door Dedicon voor een interview over Blind naar de Top, het allereerste Nederlandse tv-programma dat audiodescriptie (AD) krijgt. In deze realityserie wordt het verhaal verteld van zes mensen die blind of slechtziend zijn en die onder begeleiding van bergbeklimmer Wilco van Rooijen de top van de Kilimanjaro proberen te bereiken. De presentatie is in handen van Lieke van Lexmond en Dennis Weening.

Tijdens het interview vertelde ik kort wat we bij Nevero zoal doen en bevestigde ik dat ik inderdaad gevraagd ben om de AD-teksten bij Blind naar de Top te schrijven. Daarna ging ik dieper in op de Watson-app, want ook deze audiodescriptie zal via de app te beluisteren zijn. Tot slot schetste ik de AD-ontwikkelingen in Nederland én in Vlaanderen. Opvallend daarbij is dat de VRT al een aantal jaar geleden is begonnen met audiobeschrijving, maar dat ze tot nu toe enkel fictieseries hebben beschreven, terwijl Nederland uitpakt met een realityreeks. Ook gaf ik aan dat er in België doorgaans geen bioscoopfilms van AD worden voorzien (wel af en toe dvd’s), maar dat het aanbod aan live-evenementen zoals theater dan weer wel groter is dan in Nederland.

Dezelfde middag nog stond het interview online. Wat ik er vooral leuk aan vind is dat na alle interviews met AD-stemmen naar aanleiding van de lancering van Watson deze keer de persoon achter de teksten aan het woord werd gelaten. Ikzelf dus.

Het programma Blind naar de Top wordt uitgezonden op 11, 18 en 25 november om 21.30 uur op RTL 5.

gepubliceerd op 8 oktober 2015

Symposium op het Nederlands Film Festival

Op maandag 28 september was er een audiodescriptie-symposium op het Nederlands Film Festival, dat dit jaar plaatsvindt van 23 september tot en met 2 oktober in Utrecht. Het thema van het symposium was audiodescriptie (AD) in een internationale context. De sprekers waren Mereijn van der Heijden, initiatiefnemer van de Watson-app in Nederland, Pilar Orero, directeur van de Europese Master in audiovisuele vertaling aan de Universitat Autònoma de Barcelona, en Gareth Ford Williams, hoofd Accessibility Future Media bij de BBC.

Samen met collega Priscilla trok ik dus naar Utrecht om het symposium bij te wonen. Wat mij vooral is bijgebleven is hoe enthousiast de internationale experts waren over de Watson-app.
Pilar Orero verwoordde het heel mooi door te zeggen dat de app een groot aantal problemen heeft opgelost waar vergelijkbare apps mee kampen. Daarmee doelde ze specifiek op het feit dat Watson het geluid van de film zelf analyseert om te bepalen waar welk stukje AD moet komen en dat het daarbij niet uitmaakt of de film met een snelheid van 24 beelden per seconde wordt afgespeeld (zoals in de bioscoop) of 25 beeldjes per seconde (zoals op tv of dvd). Ook het duidelijke en gebruiksvriendelijke design viel erg in de smaak.
Gareth Ford Williams sloot zich bij haar aan en benadrukte ook nog dat een audiodescriptie nooit opdringerig mag zijn om naar te luisteren. De beste AD is die waarbij je na een tijdje als gebruiker niet meer in de gaten hebt dat je naar aanvullende beschrijvingen zit te luisteren, aldus de spreker. Op dat moment tikten Priscilla en ik elkaar aan. Hetzelfde wordt namelijk vaak gezegd in de ondertitelwereld: de beste ondertitels zijn die die niet opvallen voor de kijker.

Tot slot haalden de sprekers het belang van een goed script aan. Het AD-script is immers de basis van het productieproces en als dat niet goed zit, geeft dat later problemen.

Na afloop van het symposium werden we uitgenodigd voor een etentje met de sprekers, een blinde AD-gebruiker en enkele mensen van Bartiméus Sonneheerdt, dat het evenement georganiseerd had.
Het was een erg geslaagde dag waarin we veel leuke nieuwe mensen hebben leren kennen. En het was ook een mooie gelegenheid voor Priscilla en mezelf om weer eens af te spreken aangezien het grootste deel van ons werk via internet verloopt.

armbandjes filmfestival

Foto: onze blauwe polsbandjes met daarop een wit kalfje – het logo van het filmfestival.

 

gepubliceerd op 1 oktober 2015

De vertaling en ondertiteling van Les Géants

Op zaterdag 26 september zendt Canvas de Belgische film Les Géants uit. De vertaling en ondertiteling van deze film zijn van mijn hand. In dit blogartikel leg ik uit hoe die ondertitels tot stand zijn gekomen.

Een tijdje geleden schreef ik een algemeen artikel over hoe vertalend ondertitelen in z’n werk gaat (zie https://www.nevero.be/hoe-werkt-vertalend-ondertitelen/). Les Géants was een speciaal geval omdat ik niet alleen het videomateriaal en het Franse script had gekregen als basismateriaal, maar ook een bestaand Nederlands ondertitelbestand.

Nu zou je je af kunnen vragen waarom de VRT een nieuwe ondertiteling laat maken als er al ondertitels bestaan, maar algauw bleek dat de bestaande ondertitels niet echt bruikbaar waren. Los van verschillende technische aspecten bleek nl. dat de vertaling ook qua vorm en inhoud te wensen overliet.
Zo was de indeling vaak niet logisch. Als je bijvoorbeeld twee sprekers combineert in een ondertitel, dan is het niet handig als in de tweede regel van die ondertitel een vraag wordt gesteld die wordt beantwoord in de eerste regel van de volgende ondertitel, waarop dan weer een nieuwe vraag volgt die in de volgende ondertitel pas beantwoord wordt, enz. Bovendien bleek de vertaler het moeilijk te vinden om het Franse geratel beknopt te vertalen waardoor sommige ondertitels in een moordtempo voorbij geracet kwamen.

En zo komt het dat ik de vraag kreeg om de film opnieuw te vertalen. Maar geen nood, het script zou een grote hulp zijn, toch? Toegegeven, het script was zeker niet slecht. Alleen… net de stukken waar de personages moeilijk te verstaan waren, ontbraken vaak en wat er stond kwam niet altijd overeen met wat er gezegd werd. Zelf goed luisteren was dus de boodschap. Op zich geen probleem, alleen werd er veel jongerentaal gesproken in de film en dan in het bijzonder ‘verlan’, het verschijnsel waarbij lettergrepen als het ware ‘omgedraaid’ worden. Het woord verlan op zich is hier al een goed voorbeeld van, want het is l’envers (het omgekeerde) waarbij de lettergrepen omgekeerd worden uitgesproken (zie ook https://nl.wikipedia.org/wiki/Verlan). Gelukkig heb ik een Franstalige collega bij wie ik voor dat soort gevallen terechtkan.

Een andere uitdaging was het bijzonder grove taalgebruik van de drie hoofdpersonages. De algemene regel is dat scheldwoorden worden afgezwakt in ondertiteling. In geschreven vorm komt schelden ‘harder’ over dan in gesproken vorm en veel mensen verstaan voldoende Frans om te begrijpen waar het over gaat. Dat is ook de reden dat je vrijwel nooit uitroeptekens ziet in vertalende ondertiteling: de kijker hoort dat er geroepen wordt, dus is het niet nodig om dat nog eens extra te benadrukken. Alleen zit er in deze film een scène waarin de hoofdpersonages tegen elkaar op beginnen te bieden met scheldwoorden… Als je het dan op ‘jeetje’ en ‘potverdorie’ houdt, doe je afbreuk aan het verhaal en kan het zelfs onbedoeld komisch overkomen. Vandaar dat vanaf dat punt wat sterker vertaald werd dan gebruikelijk.

Al bij al was het dus een behoorlijk uitdagend vertaalproject. Het resultaat is zaterdag om 22.10 uur te zien op Canvas.

 

gepubliceerd op 24 september 2015

Hoe werkt dat eigenlijk, zo’n filmbeschrijving?

Begin deze week is de Watson-app voor audiodescriptie officieel gelanceerd. Aangezien de audiodescripties van verschillende films in het Watson-aanbod van onze hand zijn, ga ik in dit artikel dieper in op de vraag: hoe werkt dat eigenlijk, zo’n filmbeschrijving?

In de eerste fase van de AD-productie wordt het script geschreven. Hiervoor bekijkt de audiobeschrijver eerst een aantal keer zeer aandachtig de film om te bepalen waar er ruimte is om beschrijvingen toe te voegen en wat er in die ruimte gezegd kan worden – wat overigens vaak minder is dan we zouden willen. Wij werken hiervoor met professionele apparatuur die het mogelijk maakt om beeldje per beeldje te selecteren waar de beschrijving precies moet komen. Vervolgens vullen we deze tekstblokjes in.

De tweede stap is de zogenaamde eindredactie. Hierbij bekijkt een tweede audiobeschrijver het volledige programma met het script en beoordeelt hij/zij of de tekstblokjes uit het script inhoudelijk en tekstueel kloppen. Meestal doen we in deze tweede fase ook een zogenaamde ‘blinde check’ waarbij we het nagekeken script uittesten op een proefpersoon die de beelden niet kan zien. Zo krijgen we een beeld van de audiodescriptie als geheel én merken we of er bepaalde onlogische gedachtesprongen, foutieve verwijzingen e.d. in zitten. Doordat we het script in deze fase hardop voorlezen, voelen we ook meteen of de tekst goed loopt, wat erg belangrijk is in de volgende fase.

Pas als het script helemaal af is, is het klaar om opgenomen te worden. Dit gebeurt in een gespecialiseerde geluidsstudio. Een professionele stemacteur leest het script in bij de beelden en de stemregisseur houdt de technische aspecten in het oog. Zo kijken we of het stemgebruik past bij een bepaalde scène (een wilde achtervolging wordt bijvoorbeeld minder neutraal ingelezen dan een aftiteling) en ook hier wordt gelet op de continuïteit van het script. Ook checken we of het geschreven script nog steeds past, rekening houdend met het spreektempo van de stemacteur. Na de opnames gebeuren de montage en mixage.

Deze stappen gelden voor filmbeschrijvingen die worden opgenomen, bijvoorbeeld voor de Watson-app. Daarnaast gebeurt het dat we de vraag krijgen om een film live te beschrijven. In dat geval valt de laatste stap in het productieproces weg, al moet erbij gezegd worden dat lang niet elke film zich leent voor een live-audiodescriptie.

 

gepubliceerd op 17 september 2015

Wat kost dat nu, zo’n live-audiodescriptie?

Nevero verzorgt regelmatig audiodescripties tijdens live-evenementen. Deze dienst is gratis voor de blinden en slechtzienden die er gebruik van maken. Zij hoeven dus alleen hun kaartje te betalen voor het eigenlijke evenement, tenzij dat ook gratis is natuurlijk. Maar dat betekent niet dat wij niet betaald worden. In dit artikel ga ik dus in op de vraag: wat kost dat nu, zo’n live-audiodescriptie?

Elk evenement is natuurlijk anders, maar om een gemiddeld live-evenement van anderhalf à twee uur van audiobeschrijving te voorzien, moet je rekenen op een kleine duizend euro. Dat lijkt misschien veel, maar er komt heel wat kijken bij zo’n audiodescriptie.

Uiteraard zijn er de beschrijvingen tijdens het evenement, die live worden verzorgd door een of twee beschrijvers, maar ook de volgende kosten moeten gedekt worden:

  • Een of meer voorafgaande bezoeken aan de locatie (in het geval van een rondleiding of tentoonstelling) of het evenement (bijvoorbeeld bij een theatershow);
  • Het verzamelen van achtergrondinformatie om de audiobeschrijving voor te bereiden;
  • De huur van de audiodescriptie-apparatuur (koptelefoons voor de gebruikers en een microfoon of koptelefoon met mengpaneel voor de beschrijver of beschrijvers);
  • Praktische begeleiding en ondersteuning (bijvoorbeeld bij het uittesten van de apparatuur, maar ook om bezoekers op te halen op een afgesproken plek indien nodig);
  • Het uitschrijven van de inleiding en de eigenlijke audiodescriptie;
  • Verplaatsingskosten en btw.

In sommige gevallen kan de organisatie een subsidie aanvragen voor het toevoegen van audiodescriptie aan een live-evenement, bijvoorbeeld in de stad Brussel. In de meeste gevallen worden deze kosten echter gedragen door de organisatie zelf of door de stad of de provincie waar het evenement plaatsvindt. Dat is meteen de reden waarom ik altijd in de inleiding vermeld wie de initiatiefnemer is voor het toegankelijk maken van het evenement. Ook vermeld ik vaak Intro vzw, die meestal de praktische ondersteuning en de huur en levering van de apparatuur regelt.

Op zondag 13 september (Open Monumentendag) vindt het volgende evenement met audiodescriptie plaats. Dan verzorg ik de inleiding en de aanvullende beschrijvingen tijdens een gegidst bezoek aan de Chocoladefabriek in Nerem, bij Tongeren (zie ook http://www.intro-events.be/nl/agenda/indoorevenementen-en-andere/details/1018).

Oorspronkelijk zou enkel de rondleiding van 14.00 uur beschreven worden, maar op verzoek van een aantal blinde en slechtziende bezoekers besloot de organisatie om ook de rondleiding van 16.00 uur toegankelijk te maken. Uiteraard ben ik ook dan van de partij!

gepubliceerd op 10 september 2015

Live-audiodescriptie op Buitenbeenpop

Op vrijdag 28 augustus mocht Nevero voor de derde keer het muziekfestival Buitenbeenpop in Leopoldsburg van live-audiodescriptie voorzien. Aangezien het festival de hele dag duurt en er voortdurend van alles te beleven is, kan ik deze audiobeschrijving niet in m’n eentje verzorgen. Daarom werk ik voor dit project al sinds het begin samen met collega-beschrijfster Priscilla Poldervaart.

Het bijzondere aan deze samenwerking is dat Priscilla bij mij tijdens een stage het live-audiobeschrijven geleerd heeft. Bovendien maakt ze sinds 2011 deel uit van de vaste ploeg freelancers op wie ik regelmatig een beroep doe voor het beschrijven en ondertitelen van allerhande (web)video’s.

Buitenbeenpop_2015

Foto: Audiobeschrijvers Susanne Verberk en Priscilla Poldervaart tijdens Buitenbeenpop.

Op de foto bij dit artikel staan Priscilla en ik terwijl we bezig zijn met de beschrijvingen. We zaten hiervoor op een klein podium in een eigen tent zodat we een mooi uitzicht hadden op het podium, de catwalk én het publiek op de festivalweide. Tijdens het audiobeschrijven wisselen we elkaar regelmatig af omdat verslag uitbrengen van een live-evenement erg vermoeiend is. Maar ook als de ene aan het woord is, luistert de andere vaak mee. Een voordeel daarvan is dat we snel kunnen inpikken als er iets gebeurt wat de andere toevallig net gemist heeft.

 

Ook het bordje ‘audiodescriptie / blindentolk’ (waar ik al eerder over geschreven heb) kwam weer goed van pas deze keer. Ik had het bordje voor onze tafel en aan de zijkant van de tent gehangen, zodat ook nieuwsgierige ziende festivalgangers wisten wat we allemaal aan het doen waren én slechtziende en blinde bezoekers konden wijzen op onze diensten, voor zover zij aan de ingang nog geen koptelefoontje hadden gekregen waarmee ze onze beschrijvingen konden beluisteren.

 

Soms krijg ik de vraag of het eigenlijk wel zinvol is om audiodescriptie aan te bieden bij een muziekfestival. Mensen die blind of slechtziend zijn komen toch net als iedereen in de eerste plaats voor de muziek, of niet? Op het eerste gezicht zou je dat misschien denken, maar eigenlijk gaat het bij een festival vooral om de sfeer die eromheen hangt. Als het alleen om de muziek zou gaan, dan zou je evengoed een cd kunnen beluisteren, maar iedereen zal het ermee eens zijn dat dat niet hetzelfde is. Bij Buitenbeenpop geldt dat misschien nog meer dan bij andere festivals, want er is echt van alles te beleven wat je als blinde of slechtziende zonder onze beschrijvingen totaal zou missen of misschien niet zou kunnen volgen.

Een paar voorbeelden:

  • het vuurwerk dat regelmatig afgestoken werd kan verwarrend overkomen als je alleen het geluid hoort;
  • Slongs Dievanongs die voor haar toegift het podium opgerend kwam met een waterpistool en het publiek nat begon te spuiten (regent het?!);
  • het confettikanon dat soms afging en waarbij je glimmende, kleurige confettislierten over je heen kreeg. Bovendien bleken die confettislierten erg populair te zijn om rond je nek te hangen of om mee te zwaaien naar de artiesten;
  • Get Ready die een nummer bracht met ‘SMOG’ (spraak met ondersteuning van gebaren) voor dove en slechthorende fans;
  • Dennie Christian die een duet zong met een tolk Vlaamse Gebarentaal waarbij de tolk haar tekst niet alleen zong, maar ook gebaarde…

 

Ook zin om een evenement mee te maken met audiodescriptie? Dan kun je op zondag 13 september op Open Monumentendag een bezoek brengen aan de Chocoladefabriek in Nerem (Tongeren). De rondleiding van 14.00 uur wordt voorzien van audiobeschrijving voor blinden en slechtzienden en ik ben de audiobeschrijver van dienst. Inschrijven kan nog tot en met 9 september via Veerle.vandoren@stadtongeren.be of op het nummer 012 – 80.00.94. De rondleiding én de beschrijving zijn gratis, maar het aantal plaatsen is beperkt, dus wees er snel bij!

 

gepubliceerd op 3 september 2015

De zin en onzin van transcripties

In mijn vorige artikel legde ik uit dat het niet veel zin heeft om een transcriptie te laten maken van een video en die vervolgens te laten vertalen om zo ‘ondertitels’ te maken. Professionele ondertitelaars zijn immers getraind om op gehoor te vertalen.

Toch kan het zeker nuttig zijn om een transcriptie te (laten) maken, bijvoorbeeld om als tekstalternatief aan te bieden bij een webvideo.

Zo’n tekstalternatief is een schriftelijke weergave van alle informatie uit een video. Een goed transcript bevat dus niet alleen alle dialogen, maar vermeldt ook wie wat precies zegt, welke muziek en achtergrondgeluiden er te horen zijn en in sommige gevallen zelfs wat er in een video te zien is. Op die manier is een transcript dus een volwaardig alternatief voor iemand die de video niet kan beluisteren/bekijken.

Dat wil niet zeggen dat een transcriptie alleen zinvol is voor mensen die niet goed horen of die niet goed zien. Google kan bijvoorbeeld ook niet horen wat er in een video gezegd wordt en ook de beelden zijn niet toegankelijk voor Google. Pas als er een tekstalternatief wordt toegevoegd, weet Google waar de video over gaat. Ondertitels helpen daar trouwens ook bij, op voorwaarde dat ze als een los bestandje bij de video worden aangeboden en niet in het beeld worden gebrand.

Aangezien dit soort transcripties veel voordelen biedt, zou je denken dat vrijwel elke webvideo van een tekstalternatief of ondertiteling is voorzien, maar niets is minder waar. Volgens een recent onderzoek van Anysurfer heeft 56% van de webvideo’s geen ondertiteling of tekstversie.

Wil je weten hoe zo’n tekstalternatief eruitziet? Kijk dan eens op https://earcatch.nl/uitleg/. In de video op deze pagina wordt uitgelegd hoe de Watson-app werkt. De video is voorzien van audiodescriptie voor blinden en slechtzienden en ondertiteling voor doven en slechthorenden en onder aan de video kun je op ‘tekstalternatief’ klikken. Dan krijg je een beschrijving van alle visuele elementen uit de video, aangevuld met de gesproken teksten én een identificatie van wie wat zegt.

Overigens, zowel de ondertitels als de tekst van de audiodescriptie en natuurlijk het tekstalternatief in dit voorbeeld zijn van onze hand.

 

gepubliceerd op 27 augustus 2015

Hoe werkt vertalend ondertitelen?

Ik merk vaak dat mensen niet echt weten hoe vertalend ondertitelen in z’n werk gaat. Zo denken ze soms dat ik scripts vertaal die op de een of andere manier in witte letters op tv verschijnen en ik heb ook al de vraag gehad hoeveel films ik eigenlijk vertaal per dag/week. Het antwoord op die laatste vraag stelt veel would-be-ondertitelaars teleur: één film is algauw een paar dagen tot een week werk en bovendien zijn er weinig ondertitelaars die met alleen films vertalen hun boterham verdienen, laat staan met de allernieuwste bioscoopfilms…

Hoe werkt het dan wel? Om te beginnen werken ondertitelaars met gespecialiseerde apparatuur. Er komt dus veel meer bij kijken dan bij het vertalen van een Word-bestand. Hoewel ik soms een script of uitgeschreven dialooglijst bij een programma krijg, vertaal ik het grootste deel van de tijd puur op gehoor, ook al omdat er in scripts vaak fouten staan.

Bovendien zorg ik ervoor dat de vertaling vanaf het begin wordt ingedeeld in ondertitels (d.w.z. één of hooguit twee korte regels per tekstblokje). Hierbij let ik erop dat de vertaling precies past bij de beelden en het ritme van de gesproken tekst.

Daarnaast verzorg ik ook de timing of spotting van de ondertitels, waarbij ik bepaal wanneer elke ondertitel precies in beeld komt en wanneer de ondertitel weer verdwijnt. Hierbij wordt ook rekening gehouden met de beschikbare tijd: hoe korter een blokje in beeld blijft, hoe minder tekst erin past.

De laatste tijd merk ik dat steeds meer ‘grotere’ vertaalbureaus ondertiteling beginnen aan te bieden. Met een aantal van die bureaus heb ik zelf samengewerkt, maar dat bleek lang niet altijd vanzelfsprekend te zijn…

Maar wat mij vooral opvalt: de meeste van die bureaus schrijven in hun ondertitelwerkwijze dat ze eerst een transcriptie laten maken van een video en die vervolgens laten vertalen. Zoals ik hierboven al aangaf, is dat nergens voor nodig, want een professionele ondertitelaar is erop getraind om op gehoor te werken. Daarnaast loop je op die manier het risico dat foutjes in de transcriptie ook de vertaling binnensluipen én dat de uiteindelijke ondertiteling onvoldoende samengevat is en dus veel te snel voorbij geflitst komt op het scherm. En tot slot: eigenlijk betaalt de klant dan voor een transcriptie die hij of zij in de meeste gevallen helemaal niet nodig heeft. Toch kan een transcriptie of uitgeschreven tekst bij een video zeker nuttig zijn, maar dat is stof voor een volgend artikel.

 

gepubliceerd op 20 augustus 2015

Het bordje ‘blindentolk’ bij live-audiodescripties

Op 25 mei bezocht een groep blinden en slechtzienden de tentoonstelling ‘Limburg 1914-1918 Kleine verhalen in een Groote Oorlog’ in Domein Bokrijk (zie het blogartikel: https://www.nevero.be/bezoek-aan-tentoonstelling-limburg-1914-1918-in-bokrijk-met-audiodescriptie/). Tijdens dat bezoek zorgde ik voor de audiobeschrijving van de tentoonstellingsfilm en daarna was er een rondleiding waarbij ik de helmen beschreef die op het terrein opgesteld stonden.

Als ik op dergelijke evenementen als audiobeschrijver word ingeschakeld, draag ik tegenwoordig meestal een bordje met ‘audiodescriptie / blindentolk’ op mijn rug. Op die manier weten ook de ziende aanwezigen dat ik op dat moment visuele informatie beschrijf voor de blinde en slechtziende bezoekers. Ik krijg vaak erg mooie reacties op dat bordje (“wat goed dat jullie dit doen!”) en natuurlijk is het mooi meegenomen dat het beroep audiobeschrijver zo bij meer mensen bekend wordt. Immers, je kunt nooit weten of iemand die onze groep rond ziet lopen een familielid, kennis of buur heeft die ook baat kan hebben bij onze diensten.

Foto Audiobeschrijver Susanne Verberk met het bordje ‘audiodescriptie - blindentolk’ op haar rug

Foto: Audiobeschrijver Susanne Verberk met het bordje ‘audiodescriptie / blindentolk’ op haar rug

De foto bij dit artikel is genomen tijdens het bezoek aan Bokrijk. Ik sta er samen met onze groep bij een van de helmen en op de voorgrond zit een man die door z’n knieën is gegaan om de helm beter te kunnen betasten. Intussen geef ik extra uitleg over de visuele elementen, die hij beluistert via z’n koptelefoon. We waren die dag met een vrij grote groep en sowieso is het tijdens evenementen in de openlucht makkelijker om met een microfoon en koptelefoons te werken zodat iedereen de beschrijvingen goed kan volgen. Op de achtergrond staan een aantal andere leden van onze groep en enkele Intro-vrijwilligers die voor de praktische ondersteuning zorgden. Ik sta met m’n rug naar de fotograaf waardoor het blad met ‘audiodescriptie / blindentolk’ goed zichtbaar is op m’n rugzak.

Voor meer foto’s die tijdens dit evenement zijn genomen, kun je terecht op onze Facebook-pagina. Ik post daar ook regelmatig andere nieuwtjes op.

En tot slot: op vrijdag 28 augustus verzorg ik samen met mijn collega Priscilla de audiobeschrijvingen tijdens Buitenbeenpop, dus ook daar zal ik het bordje weer gebruiken. Kaarten zijn enkel in voorverkoop verkrijgbaar, dus wees er snel bij! De audiodescriptie is gratis.

 

gepubliceerd op 13 augustus 2015

De Watson-app voor audiodescriptie

Dit najaar komt er een nieuwe app op de markt waarmee films en tv-series een stuk toegankelijker worden voor blinde en slechtziende mensen. Het gaat om de Watson-app voor audiodescriptie, die ontwikkeld is door Bartiméus Sonneheerdt en Soundfocus.

De app werkt als volgt: vóór je naar de bioscoop gaat, controleer je of de film die je gaat bekijken in het Watson-aanbod zit. Als dat zo is, download je thuis het audiodescriptie-bestand op je mobiele telefoon. Audiodescriptie is een techniek waarbij een vertelstem extra informatie geeft bij bijvoorbeeld een film zodat mensen met een visuele beperking het verhaal makkelijker kunnen volgen. De extra informatie komt tussen de dialogen en achtergrondgeluiden, zodat de audiodescriptie een aanvulling is bij het filmgeluid.

Zodra je in de bioscoop zit, zet je je koptelefoon op en kies je voor ‘afspelen’ wanneer de film begint. De app ‘luistert’ naar het filmgeluid en zorgt ervoor dat de audiodescriptie of audiobeschrijving op het juiste moment wordt afgespeeld. Ook als er een pauze is in de film, weet Watson na de pauze het juiste punt weer op te pikken.

Bovendien werkt de app niet alleen in de bioscoop. Als een film later uitkomt op dvd of op tv wordt uitgezonden, kun je de audiodescriptie dus ook beluisteren met Watson.

Op dit moment wordt de app nog volop getest. Dat gebeurt aan de hand van de film De Reünie, die sinds 16 juli in Nederlandse bioscopen draait. Heb je interesse om mee te werken aan de test? Kijk dan hier voor meer info: http://www.steunbartimeus.nl/watsonapp/test-mee/. Je vindt hier ook een aanmeldformulier.

Als alternatief kun je op zaterdag 5 september meedoen aan een test tijdens een speciale voorstelling van De Reünie. Deze test vindt plaats in bioscoop JT Hilversum, die het beste bioscoopgeluid van Nederland heeft. Inschrijven voor deze test kan via deze link: http://www.steunbartimeus.nl/probeer-onze-nieuwe-app-voor-audiodescriptie-uit/.

Overigens: de tekst van de audiodescriptie bij De Reünie is van onze hand.

Tot slot: zowel de app als de audiodescripties in het aanbod zijn volledig gratis.

gepubliceerd op 6 augustus 2015